Монгол цаазын бичиг

Чөлөөт нэвтэрхий толь — Википедиагаас
Jump to navigation Jump to search

“Монгол цаазын бичиг”-ийн гол ял нь гэвэл, цаазаар аваачих, цөлөх, боол болгох, зовлонт ажилд албадан зүтгүүлэх, оногдол ээлжийн гадуур өртөөний алба хийлгэх, гав дөнгө зүүлгэх, гянданд хорих, эрүү шүүлт тулгах, элдэв торгууль оногдуулах зэрэг байжээ. Монголын язгууртнуудыг “Монгол цаазын бичиг”-т их төлөв торгох, пүнлүү түр хасах, хааяа зэрэг хэргэмийг нь эвдэж огцруулах төдийгөөр хязгаарлажээ. “Монгол цаазын бичиг”-ийн ангийн чанартай байдал нь адил хэрэг өдүүлэхэд адилгүй ял оногдуулдагт бас илэрчээ. Жишээ нь: ардыг алсан ноёнд гагцхүү торгууль хүлээлгэдэг байтал, хүн алсан ардыг заавал цаазаар аваачдаг байжээ. Алах ялын төрөл хүртэл алагдагчийн анги, нийгмийн байдлаас болдог байсан бөгөөд ялт харц ардыг хамгийн муухайгаар тарчилган зовоож алдаг байжээ. Тэрчлэн энгийн ардыг “сурвалжтан” нар ам хэл, ажил явдлаар доромжлохыг хэрэгт тоолдоггүй байсан байтал, харц хүн “сурвалжтан”-ыг ил далдуур доромжилбол хүнд ял шийтгүүлдэг байжээ.