Jump to content

Поликапролактон

Википедиа — Чөлөөт нэвтэрхий толь

Поликапролактон (PCL) нь ойролцоогоор 60°C хайлах температуртай, -60°C орчим шилжилтийн температуртай, синтетик, хагас талст бүтэцтэй, биологийн задралд ордог полиэстер юм. PCL-ийг органик эсвэл металл катализатор ашиглан ε-капролактоны цагираг нээх полимержилтийн урвалаар гарган авдаг. Поликапролактоны хамгийн түгээмэл үйлдвэрлэлийн хэрэглээ нь тусгай зориулалтын полиуретан үйлдвэрлэхэд байдаг. Полиуретанд оруулан хэрэглэхэд PCL нь ус, тос, уусгагч болон хлорын нөлөөнд маш сайн тэсвэртэй чанарыг олгодог. Энэ полимерийг бусад давирхайд (resins) боловсруулалтын шинж чанар болон эцсийн бүтээгдэхүүний шинж чанарыг, тухайлбал цохилтын эсэргүүцлийг сайжруулах зорилгоор нэмэлт болгон өргөн хэрэглэдэг. PCL нь олон төрлийн бусад полимертэй сайн нийцдэг тул цардуултай (starch) хольж өртгийг бууруулан, биологийн задралыг нэмэгдүүлэх боломжтой. Мөн поливинил хлорид (PVC)-д полимер хуванцаржуулагч (polymeric plasticizer) болгон нэмж хэрэглэдэг. PCL нь биологийн нийцтэй байдал (biocompatibility) болон хүний биед удаан хугацаанд задардаг шинж чанараараа биоанагаахын салбарт ихээхэн анхаарал татсан. Үүнийг урт хугацааны суулгацын төхөөрөмж, эм дамжуулах систем, мөн эдийн инженерчлэлийн тулгуур бүтэц (tissue engineering scaffolds) үйлдвэрлэхэд ашигладаг.