Пропозицын логик

Пропозицын логик нь логикийн нэгэн салбар юм. Үүнийг мөн мэдэгдлийн логик, өгүүлбэрийн логик, пропозицын исчислэл, өгүүлбэрийн исчислэл, эсвэл заримдаа тэг дугаарын логик (zeroth-order logic) гэж нэрлэдэг. Зарим тохиолдолд анхны түвшний пропозицын логик гэж нэрлэдэг ч энэ нь анхны түвшний логик (first-order logic)-той андуурагдаж болохгүй. Энэхүү логик нь үнэн эсвэл худал байж болох мэдэгдлүүд (propositions) болон тэдгээрийн хоорондын харилцаа, мөн тэдгээрт үндэслэн үндэслэлтэй дүгнэлт хийх аргачлалыг судалдаг. Хэд хэдэн мэдэгдлийг хооронд нь холбож нэгдмэл өгүүлбэр буюу нийлмэл мэдэгдэл (compound propositions) үүсгэдэг. Энэ үед логик холбоосууд ашиглагддаг бөгөөд тэдгээр нь дараах функцүүдийг илэрхийлдэг: Хослол (conjunction), Сонголт (disjunction), Хамаарал (implication), Хоёр талын хамаарал (biconditional), Үгүйсгэл (negation)

Зарим эх сурвалжид эдгээрээс гадна өөр логик холбоосууд ч багтсан байдаг. Пропозицын логик нь анхны түвшний логикоос ялгаатай нь логикийн бус объектоор (жишээлбэл хувь хүмүүс), тэдгээрийн талаарх предикатуудаар, эсвэл тоон хэмжүүрүүдээр (quantifiers) ажилладаггүй. Гэхдээ пропозицын логикийн бүх үндсэн хэрэгслүүд нь анхны түвшний болон өндөр түвшний логикуудад багтдаг. Энэ утгаараа, пропозицын логик нь анхны түвшний болон өндөр түвшний логикийн суурь болдог.