Хуучид зүүн гарын хошуу
Харагдац
Хуучид зүүн гарын хошуу нь Хятадын доторх Өвөр Монголын хошуу.
1949 онд Хуучид зүүн гарын, Үзэмчин зүүн гарын болон Үзэмчин баруун гарын хошууд нэгдэж Зүүн холбоот хошууг байгуулжээ. 1956 онд Зүүн холбоот хошуунуудыг татан буулгасан. Энэ газар нутаг нь одоо Зүүн үзэмчин болон Баруун Үзэмчин хошууны харьяаллын нэг хэсэг юм.
Түүх
[засварлах | кодоор засварлах]Хуучид зүүн гарын хошууг 1646 онд байгуулж, Шилийн Голын чуулганд харьяалуулжээ.
| Нэр | Цол | Бүрэн эрхийн хугацаа | Тайлбар |
|---|---|---|---|
| Болод | Засаг, төрийн Эрдэнэ жүн ван | 1646-1654 | 1646 оноос төрийн Эрдэнэ бэйл, 1650 оноос төрийн Эрдэнэ жүн ван |
| Arayičung | Засаг, төрийн Эрдэнэ жүн ван | 1654-1686 | |
| Darmagiridi | Засаг, төрийн Эрдэнэ жүн ван | 1686-1710 | |
| Akanisda | Засаг, төрийн Эрдэнэ жүн ван | 1710-1731 | |
| Цэрэнравдан | Засаг, төрийн Эрдэнэ жүн ван | 1731-1737 | |
| Цэвдэнбалжир | Засаг, төрийн Эрдэнэ жүн ван | 1737-1766 | |
| Цэсрэндорж | Засаг, төрийн Эрдэнэ жүн ван | 1766-1791 | |
| Дэндэвдорж | Засаг, төрийн Эрдэнэ жүн ван | 1791-1817 | |
| Ринчинноров | Засаг, төрийн Эрдэнэ жүн ван | 1817-1834 | |
| Чойжинжав | Засаг, төрийн Эрдэнэ жүн ван | 1834-1859 | |
| Раднаабазар | Засаг, төрийн Эрдэнэ жүн ван | 1859-1892 | |
| Диндогсэнгэ | Засаг, төрийн Эрдэнэ жүн ван | 1892-1902 | |
| Сэлнэнтожил | Засаг, хошой Эрдэнэ чин ван | 1902-1932 | 1902 оноос төрийн Эрдэнэ жүн ван. 1915 онд тэрээр Монгол руу зугтсан бөгөөд үүний дараа Хятадууд түүнийг албан тушаалаас нь буулгасан. Гэсэн хэдий ч Монголын эрх баригчид түүнийг хууль ёсны засаг ноён гэж хүлээн зөвшөөрсөөр байв. Богд хаан түүнд чин вангийн цол олгож, дагалдагчидаа Сэцэн хан аймгийн нүүдэлчин бүс нутагт суурьшуулжээ (Хуучид засгийн хошуу). Түүнийг 1932 онд албан тушаалаас нь халж, 1938 онд тагнуул хийсэн хэргээр цаазаар авчээ.[3] |
| Сүнжинванчиг | Засаг, төрийн Эрдэнэ жүн ван | 1916-1948 | Хятадын албан тушаалтнуудын томилсон засаг ноён. |
Эшлэл
[засварлах | кодоор засварлах]- ↑ 清史稿/卷209
- ↑ 阿拉善盟档案史志局, ed. (2015). 清代蒙古各旗札萨克和王公世袭集 (Хятад хэлээр). 宁夏人民出版社. х. 59–60. ISBN 978-7-227-06076-5.
- ↑ "СЭЛНЭНТОЖИЛ Дондогсэнгийн". Монголын түүх.