Хэт дамжуулагч

Чөлөөт нэвтэрхий толь — Википедиагаас
Jump to navigation Jump to search

Хэт дамжуулагч гэдэг нь тодорхой температурт ямар ч эсэргүүцэлгүйгээр цахилгаан дамжуулдаг биет юм. Идеал нөхцөлд бүх бодис хувийн цахилгаан эсэргүүцэлтэй байдаг. Энэхүү эсэргүүцэл нь тодорхой температурт өөрийн эсэргүүцэх чадвараа алдаж бүрэн цахилгаан дамжуулдаг. Үүнийг хэт дамжуулалтын түвшин гэж нэрлэдэг ба хэт дамжуулагчийг сүүлийн үед микроэлектроник болон нано технологид өргөнөөр ашиглаж байна. Энэ нь ямар ч эрчмийн алдагдалгүй төгс дамжуулагч боллоо гэсэн үг юм. Бодис хагас дамжуулагчийн түвшинд шилжсэн үед АҮК нь 99,98 болдог.