Кармелит бүлгэмийнхний харилцан яриа (Дуурь) "Dialogues des Carmélites" (Кармелит бүлгэмийнхний харилцан яриа) нь Францын хөгжмийн зохиолч Фрэнсис Пуленкийн гурван үзэгдэлт дуурь юм. Анх 1957 онд Милан хотын "Ла Скала" театрт тоглогдож байжээ. Энэхүү түүх нь Францын хувьсгалын үеэр болсон Компьенийн гэгээн алдартнуудын бодит түүхээс сэдэвлэсэн бөгөөд хувьсгалын аймшигт хядлагаас зугтаж Кармелит гүрвэлийн хийдэд элссэн Бланш де ла Форс хэмээх залуу бүсгүйн тухай өгүүлдэг. Гэвч гүрвэлийн гэлэнмаа нар баривчлагдаж, шүтлэг бишрэлээсээ татгалзаагүй тул цаазаар авах ял сонсдог. Дуурийн төгсгөлийн хэсэг маш алдартай бөгөөд сэтгэл хөдөлгөм байдаг. Гэлэнмаа нар магтан дуу дуулсаар гильотины (цаазлах төхөөрөмж) тавцан руу алхах бөгөөд нэг нэгээрээ цаазлагдах бүрт ирний дуу сонсогдоно. Пуленкийн хөгжим нь маш үзэсгэлэнтэй, гүн гүнзгий шүтлэг бишрэлийг мэдрүүлдэгээрээ алдартай. Энэ бол Дэлхийн II дайны дараа бичигдсэн, репертуарт тогтмол тоглогддог цөөн хэдэн дуурийн нэг юм.

Хөгжил (Үүсэл)

Бернанос 1947 онд Раймонд Леопольд Брукбергерийн зуучлалаар кино зохиолын харилцан яриа бичихээр ажилд орсон бөгөөд зохиолыг Филипп Агостини Гертруд фон Ле Фортын "Die Letzte am Schafott" (шууд утгаараа "Цаазын тавцан дээрх сүүлчийнх", англи хэл дээрх хэвлэлийн нэр нь "The Last on the Scaffold") хэмээх туужаас сэдэвлэн бичсэн байна.