Шарын шашин

Чөлөөт нэвтэрхий толь — Википедиагаас
Харайх: Удирдах, Хайлт
Гүмбум хийдийн Зонхавын шуумал

Шарын шашин гэдэг бол Төвөдийн Бурханы шашны сэтгэгч, шинчлэгч Зонхов (1357–1419)-ын сургаалиар үүссэн Төвдийн Буддын шашны хамгийн сүүлийн шинэ урсгал юм. Түүний аав нь монгол хүн ээж нь төвөд хүн байжээ. Зарим эх сурвалжид Богд Зонхов өөрийгөө монгол хүн хэмээн ярьдаг байсан гэдэг.

Шарын шашны төвөд гаралтай нэр "Гэлүгва" (Төвөд: དགེ་ལུགས་པ Гэлүг-па) гэдэг нь Монгол хэлэнд Буяны ёс гэсэн утгатай. Зонхов Төвөдийн өмнөд нутгийн нэгэн агуйд шар малгай өмсөн удтал даяанчлан суусан тул түүний бий болгосон шашны урсгал шар малгайтан, явсаар Монголд шарын шашин гэж нэрлэгдсэн байна.[1] Энэ нь 1577 онд Түмэдийн Алтан хан энэ урсгалын тэргүүн Содномжамцад Далай лам алдар өргөмжилснөөс хойш Төвдийн шашны хуучин урсгалуудаас (улаан малгайтан) илүү ноёлж, түгэн дэлгэрсэн байна. иймээс шарын шашин 1500-аад оны үед Монголд орж ирж түгэн дэлгэрсэн шашин юм.

Эшлэл[засварлах | edit source]

  1. Баабарын хэлснээр [1]

Гадны холбоосууд[засварлах | edit source]

Викимедиа зургийн сан:
«Шарын шашин»