Шарын шашин

Чөлөөт нэвтэрхий толь — Википедиагаас
Харайх: Удирдах, Хайлт
Гүмбум хийдийн Зонхавын шуумал

Шарын шашин гэдэг бол Төвдийн Бурханы шашны сэтгэгч, шинчлэгч Зонхав (1357–1419)-ын сургаалиар үүссэн Төвдийн Буддын шашны хамгийн сүүлийн шинэ урсгал юм.

Шарын шашны Төвд гаралтай нэр "Гэлүгва" (Төвөд: དགེ་ལུགས་པ Гэлүг-па) гэдэг нь Монгол хэлэнд Буяны ёс гэсэн утгатай. Зонхав Төвдийн өмнөд нутгийн нэгэн агуйд шар малгай өмсөн удтал даяанчлан суусан тул түүний бий болгосон шашны урсгал шар малгайтан, явсаар монголд шарын шашин гэж нэрлэгдсэн байна.[1] Энэ нь 1577 онд Түмэдийн Алтан хан энэ урсгалын тэргүүн Содномжамцад Далай лам алдар өргөмжилснөөс хойш Төвдийн шашны хуучин урсгалуудаас (улаан малгайтан) илүү ноёлж, түгэн дэлгэрсэн байна. иймээс шарын шашин 1500 гаад оны үед манайд орж ирж түгэн дэлгэрсэн харийн шашин юм

Ишлэл[засварлах]

  1. Баабарын хэлснээр [1]

Гадны холбоосууд[засварлах]

Викимедиа зургийн сан:
«Шарын шашин»