Цэрэндондовын Навааннэрэн

Чөлөөт нэвтэрхий толь — Википедиагаас
Jump to navigation Jump to search
Цэрэндондовын Навааннэрэн


Олноо өргөгдсөн Монгол улсын Ерөнхийлөн захиран шийтгэх яамны зөвлөх сайд
Албан тушаал хашсан
1912–1915

Албан тушаал хашсан
1915–1919

Албан тушаал хашсан
1922–1925

Төрсөн 1877
Нас барсан 1937
Дотоод Яамны сайд Навааннэрэн

Цэрэндондовын Навааннэрэн - (1877-1937) Монголын язгууртан (Чингис хааны удам), тусгаар тогтнолын төлөө тэмцэгч, төрийн зүтгэлтэн хүн байв.

Намтар[засварлах | edit source]

Навааннэрэн 1877 онд төржээ. Түүний эцэг тайж Цэрэндондов Сэцэн-ханы хан ширээний төлөө өөрийн үеэл ах Дэмчигдоржтой тэмцээд амжилт олоогүй бөгөөд хүүгээ төрсний дараагаар таалал төгссөн. Навааннэрэнг түүний авга ах нь өргөж авчээ. Бага насандаа хийдэд шавилан сууж хятад, манж хэлийг сурсан бөгөөд 1910 онд Дэмчигдоржид өв залгамжлах угсаа байхгүйн улмаас Навааннэрэнг Сэцэн ханы ширээнд суулгав.[1] Тухайн үед түүний амь насанд хүртэл халдах оролдлого гарч байв.

1911 оны 6 сарын 10нд Халхын ноёдын Өргөөгийн ойролцоох хуралд оролцож Манжийн эсрэг тэмцэхийн тулд Хаант Орос улсаас гуйх тусламжийн бичигт гарын үсгээ зурсан байна.

Монголын үндэсний хувьсгал гарсны дараагаар Богд гэгээн түүнд «Махасамади Далай Сэцэн-хан» хэмээх цол олгов.

1912 онд Навааннэрэн яаманд зөвлөх ажилтан, 1915-1919 онд шүүх яамны сайд болсон.

Ардын хувьсгалын дараа Хан-Хэнтий уул аймгийн дарга, БНМАУ-ын бага хурлын гишүүн, Шинжлэх ухааны академид орлогч дарга зэрэг албыг хашиж байв.

1922 онд удам залгах хүү төрөөгүй гэх шалтгаанаар эхнэрээсээ салж Юндэндорж гэх нэртэй лам болсон.

1922 - 1925 онуудад ардын засгийн газарт Дотоод яамны даргын алба хашсан бөгөөд МАХН-ын III хуралд төлөөлөгчөөр оролцсон.[2]

1937 оны хэлмэгдүүлэлтэд өртөж цаазлагдсаныг 1991 онд цагаатгасан билээ.[3]

Ном зүй[засварлах | edit source]