Лувсандоржийн Цэрэндорж

Чөлөөт нэвтэрхий толь — Википедиагаас
Jump to navigation Jump to search

Лувсандоржийн Цэрэндорж (1908-1989) - БНМАУ-ын анхны Гавьяат Жүжигчин, лимбэч юм. "Үхэрчин хүү Цэрэндорж" хэмээх дуунд нэр нь мөнхөрсөн.

1935 оны 10 сарын 1-нд шинэ тулгар Монгол улсын түүхэнд анх удаа Улсын төв театрын жүжигчин, хөгжимчин 4 хүн гавъяат жүжигчин цол хүртсэний нэг нь Л.Цэрэндорж байв.

Л.Цэрэндорж нь 1908 онд одоогийн Төв аймгийн Сэргэлэн сумын нутагт төржээ. 1925 онд бага сургууль төгсөөд Дэлгэрэх уулын аймгийн яам, Ардыг Гэгээрүүлэх яам, Монгол транс, Монгол банкинд бичээчээр ажиллаж, цэргийн албыг хаажээ. 1930-1937 онд онд Ардын цэнгэлдэх хүрээлэн, Улсын төв театр, Улсын цирк, УАДБЧуулгад хөгжимчин, 1957 оноос ХБДСургуульд багшаар ажилласан байна. 1928 онд, Ленинград хотод, 1933-1935 онд моквад очиж монгол ардын дуунуудыг алдарт хуурч Д.Түдэв, М.Дугаржав, Ж.Дорждагва нарын хамтаар лимбэдэж пянзанд бичүүлсэн. 1947-1948 онд Хөгжимт Драматик сургуулийн(одоогийн Монгол Улсын Консерватори) захирлаар ажиллаж байв.

Битүү амьсгаагаар лимбэдэхийн гайхамшгийг төгс эзэмшсэн энэ алдарт хөгжимчин нь лимбэ, шанзны сурах бичиг зохиосон нь хөгжим сонирхогчдын гарын авлага болж байдаг юм. Эх орондоо хувьсгалт шинэ соёлыг үүсгэхээс эхлээд 60 орчим жилийн бүтээлч хөдөлмөр, авъяас билэг, оюун ухаанаа соёл урлагийг хөгжүүлэх, үндэсний боловсон хүчнийг бэлтгэх үйл хэрэгт зориулсан алдартай уран бүтээлч, ахмад сурган хүмүүжүүлэгч байв. 1938 онд хэлмэгдүүлэлтийн хар шуурга түүнийг тойроогүй ба шоронд хорьж байцаан тамлаж байжээ. 1958 онд цагаатгагджээ.

Монголын шинэ урлаг соёлыг хөгжүүлэх их үйлсэд оруулсан хувь нэмрийг нь үнэлэн "Хөдөлмөрийн гавъяаны улаан тугийн одон", "Алтан гадас" одонгоор хоёр удаа, "Бид ялав" медаль болон Ардын хувьсгалын ойн медалиудаар удаа дараа шагнагджээ.