Зүүн Герман

Чөлөөт нэвтэрхий толь — Википедиагаас
Харайх: Удирдах, Хайлт
Бүгд Найрамдах Ардчилсан Герман Улс
Deutsche Demokratische Republik (герман)
тусгаар тогтносон орон[1]
Төрийн далбаа Төрийн сүлд
Бүгд Найрамдах Ардчилсан Герман Улс, 1990 oн
Бүгд Найрамдах Ардчилсан Герман Улс, 1990 oн
Нийслэл Берлин (БНАГУ-ын үндсэн хуулийн дагуу: Зүүн Берлин[2])
Албан хэл Герман хэл
Сорб хэл (зөвхөн Дрезден болон Коттбус хотын хэсгээр)
Төр засаг Социалист, социалист намын дарангуйлалт[3][4], социалист олон намын систем (1989 он хүртэл)
 -  Ерөнхийлөгч Вильгелм Пик (1949-1960)

Төрийн зөвлөлийн удирдагч

Валтер Ульбрихт (1960-1973)
Вилли Штоф (1973-1976)
Эрих Хонеккер (1976-1989)
Эгон Кренц (1989)
Манфред Герлах (1989-1990)

Ардын танхимын ерөнхийлөгч

Сабине Бергманн-Поол (1990)
 -  Ерөнхий сайд Отто Гротеволь (1949-1964)
Лотар де Майциере (1990)
Түүх
 -  Үүсгэн байгуулагдсан 1949 оны 10 сарын 7 
 -  Задарсан 1990 оны 10 сарын 3 
Нутаг дэвсгэр
 -  Бүх талбай 108.179 км2 
Хүн ам
 -  Тооцоо (1988) 16,675,000 (1988)[5] 
 -  Нягт сийрэг 154 хүн/км2 
Мөнгөний нэгж 1949—1990: Дойче Марк
хоёр герман эргэн нэгдсэний дараа 1990 оноос хойш:
Дойче Марк (DDM)
Цагийн бүс +1
Домэйн нэр .dd (хэрэглэхэд зориулан бэлдсэн байсан ч огт ашиглагдаагүй)
Утасны томьёо +37

Бүгд Найрамдах Ардчилсан Герман Улс (герм. Deutsche Demokratische Republik, DDR) буюу Зүүн Герман нь 1949-1990 оны хооронд Төв Европт оршиж байсан нэг намын тогтолцоо бүхий коммунист дэглэмтэй улс байсан юм.

Дэлхийн хоёрдугаар дайны дараа одоогийн Герман улс нь дайнд ялсан холбоотнууд болох Зөвлөлт Холбоот Улс, Америкийн Нэгдсэн Улс, Их Британи, Францын хяналтын бүсүүдэд хуваагдсан байлаа.

1949 оны 10 сарын 7-нд ЗХУ-ын хяналтад байсан хэсэг нь коммунист дэглэмтэй, тусгаар улс болжээ.

Гадны холбоос[засварлах | edit source]

 Commons: Бүгд Найрамдах Ардчилсан Герман Улс – Викимедиа зураг, бичлэг, дууны сан
Wiktionary
Wiktionary: DDR – Энэ үгийг тайлбар толиос харна уу

Эх сурвалж[засварлах | edit source]

  1. Karl Ebert: Herrschaftsformen im 20. Jahrhundert, in: Politik: Lehrtexte und Arbeitsmaterialien, Springer, 2013, ISBN 978-3-322-89235-5, S. 236. Ab 1968 führte sie die Selbstbezeichnung „sozialistischer Staat“ (Verfassung der DDR vom 9. April 1968, Art. 1); zur Erklärung des Begriffs siehe Wörterbuch zum sozialistischen Staat, hrsg. von der Akademie für Staats- und Rechtswissenschaften der DDR und dem Institut für Staats- und Rechtstheorie an der Akademie der Wissenschaften der DDR, Dietz Verlag, Berlin (Ost) 1974, Stichwort „Staatsform“, S. 335–337.
  2. Siehe dazu den sowjetisch besetzten Teil Groß-Berlins (bis 1977 hieß die Ost-Berliner Verwaltung noch „Magistrat von Groß-Berlin“); siehe auch das Kapitel „Geografie“.
  3. Bernhard Marquardt: Rolle und Bedeutung der Ideologie, integrativer Faktoren und disziplinierender Praktiken in Staat und Gesellschaft der DDR. Bd. 3. In: Materialien der Enquête-Kommission „Aufarbeitung von Geschichte und Folgen der SED-Diktatur in Deutschland“. 9 Bde. in 18 Teilbänden, herausgegeben vom Deutschen Bundestag, Nomos Verlag, Baden-Baden 1995, ISBN 3-7890-4006-1, S. 379, 730, 1541; Günther Heydemann: Die Innenpolitik der DDR, Oldenbourg Wissenschaftsverlag, 2003, ISBN 3-486-55770-X, S. 57.
  4. In der Geschichtswissenschaft wird mitunter – zumindest für die ersten zwei Dekaden – auch von einer „stalinistischen Diktatur“ geschrieben, siehe z. B. Hermann Weber: Die DDR 1945–1990. Oldenbourg Wissenschaftsverlag, 2006, ISBN 3-486-57928-2, S. 136.
  5. Statistisches Jahrbuch der DDR. Staatsverlag der DDR, 1. Auflage, Juni 1989, ISBN 3-329-00457-6, S. 8 und 17.