Илдэн

Чөлөөт нэвтэрхий толь — Википедиагаас
Jump to navigation Jump to search

Илдэн гэдэг нь XVI-XVII зууны хооронд монгол язгууртны хэрэглэж байсан цол юм. Тухайн үедээ Боржигин овгийнхон л хэрэглэж байсан. Үгний утга нь Илдэч буюу илд агсах үүрэгтэй цэргийн цолны хувилбар юм.

Судлаачдын үзэл баримтлал[засварлах | edit source]

Хятадын эрдэмтэн Сайшаал гуай үүнийг ил буюу зарч боол[1] гэсэн үгнээс үүсэлтэй гэжээ. Гэхдээ энэ нь итгэхэд хэцүү таамаглал юм. Алтан хүрдэн мянган хигээст сурвалж бичигт уг цолтой 20 хүний нэр байдгаас 4 нь Хасарын угсаа, 1 нь Бэлгүдэйн угсаа, 15 нь Даян хааны угсааны хүмүүс байдаг. Зарим сурвалж бичиг, судалгааны номонд эелдэн гэж бичээд, эелдэг гэсэн үгээр тайлбарлаж бичсэн тохиолддог.


Холбоотой өгүүлэл[засварлах | edit source]

Эшлэл[засварлах | edit source]

  1. Ж.Гэрэлбадрах "Дөчин, Дөрвөн хоёрын" Монгол улсын язгууртны цол хэргэм" УБ., 2010. тал 108-109. ISBN 99929-78-81-1