Жинь ван

Чөлөөт нэвтэрхий толь — Википедиагаас
Jump to navigation Jump to search

Жинь ван (хятадаар: 晉王) хэмээх цол нь анх хятадын Цао Вэй улсын үед хэрэглэж эхэлсэн.

Жинь гэх үг нь эртний хятадын Хавар-намрын улсын үед оршиж байсан Жинь ванлигтай шууд холбогддог. Яагаад гэвэл Цинь улсын үеэс эхлээд ван цол өргөмжлөх ёсонд "Цинь 秦, Жинь 晋, Чи 齐, Чу 楚" энэ дөрөв болвоос хамгийн эрхэм дээд цол мөн гэж дурдсан байдаг. Учир нь энэ дөрөв нь хавар-намрын улсын үеийн (МЭӨ 770-503 оны хооронд) хамгийн хүчирхэг дөрвөн ванлигууд байснаас, хожмын хятад хаад өөрийн угсааны нөлөө бүхий томоохон ноёдод өгч байжээ. Энэ нь хааны ургийн вангууд дундаас тэргүүн зэргийн ванд тооцогдоно гэсэн үг юм..

Жинь ван цол хүртэгсэд[засварлах | edit source]

Жинь улс[засварлах | edit source]

Тоба Вэй[засварлах | edit source]

Сүй-Тан улсын үе[засварлах | edit source]

Таван төр, арван ханлигийн үе[засварлах | edit source]

Хятан улс[засварлах | edit source]

Юань улсын үе[засварлах | edit source]

  • Гамала(1258-1302), Чингим хунтайжын ахмад хөвүүн. 1292 онд Жинь ван цол хүртсэн. Ингэснээр уугуул Монгол орныг ерөнхийлөн захирах болсон. Мөн Чингис хааны дөрвөн их ордосыг захирч, тайлга тахилгийн ерөнхийлөн захирч байсан. Хожим 1313 онд Буянт хаан, Жинзун хаан цолоор 1324 онд хүү Есөнтөмөр нь сүмийн цолыг нь Сяньзун хаан, хэмээн нэхэн өргөмжилж, тахилын харшыг байгуулав. 1328 онд Төвтөмөр хаан нураасан.
  • Есөнтөмөр хаан: (1293-1328), 1302-1323 оны хооронд жинь ван цолыг залгамжилсан.
  • Бадамрэгжийбуу:(?-1328) Есөнтөмөрийн дэд хөвүүн бөгөөд, 1324 онд залгамжилаад, 1328 онд хорлогдсон.

Мин улс[засварлах | edit source]