Умм-аль-Фахм

Умм-аль-Фахм
  • אום אל-פחם
  • أم الفحم
Хот (1985 оноос)
Official logo of Умм-аль-Фахм
Умм-аль-Фахм is located in Haifa region of Israel
Умм-аль-Фахм
Умм-аль-Фахм
Солбицол: 32°31′10″N 35°09′13″E / 32.51944°N 35.15361°E / 32.51944; 35.15361Солбицол: 32°31′10″N 35°09′13″E / 32.51944°N 35.15361°E / 32.51944; 35.15361
УлсFlag of Israel.svg Израил
ДүүрэгFlag of Haifa.svg Хайфа
Засаг захиргаа
 • Хотын даргаСамир Собхи Мохамед
Газар нутаг
 • Нийт26,060 км2 (10,060 миль2)
Хүн ам
 (2019)[1]
 • Нийт56,109
 • Нягтрал2.2/км2 (5.6/миль2)
Нэрийн утгаНүүрсний Эх[2]

Умм-аль-Фахм (араб. أم الفحم‎, еврей. ‏אֻם אל-פַחְם‏‎) нь Израилын Хайфа дүүрэгт оршдог араб хот юм. 2019 онд 56,109 хүн амтай байсан ба олонхи нь Израилын араб иргэд юм. Умм аль-Фахм нь Вади Ара ба Гурвалжин бүс нутгийн оршин суугчдын нийгэм, соёл, эдийн засгийн төв юм.

Нэрний гарал үүсэл[засварлах | кодоор засварлах]

Умм аль-Фахм нь араб хэлээр "Нүүрсний эх" гэсэн утгатай. Энд оршдог байсан тосгоны эргэн тойронд нүүрс үйлдвэрлэдэг ойгоор хүрээлэгддэг байсан.

Эдийн засаг[засварлах | кодоор засварлах]

Израил улс байгуулагдсанаас хойш Умм аль-Фахм нь тосгоноос эргэн тойрны тосгодын зангилаа болж, хотын болж хувирсан. Ихэнх оршин суугчид нь барилгын ажлаас амьдралаа залгуулдаг. Үлдсэн хэсэг нь ихэвчлэн бичиг хэргийн ажил эрхэлдэг эсвэл хувиараа хөдөлмөр эрхэлдэг боловч цөөн хэдэн жижиг үйлдвэрүүд сүүлийн хэдэн жилийн турш баригдсан. CBS-ийн мэдээлснээр 2000 онд хотын хүн амын 5843 нь цалинтай ажилчин, 1089 нь хувиараа хөдөлмөр эрхлэгчид байсан. Цалинтай ажилтны 2000 оны сарын дундаж цалин 2855 NIS байсан. Цалинтай эрэгтэйчүүдийн сарын дундаж цалин 3119 NIS байсан бол эмэгтэйчүүдийн 1466 NIS байв. Хувиараа хөдөлмөр эрхлэгчдийн дундаж орлого нь 4885 NIS байв. 488 оршин суугчид ажилгүйдлийн тэтгэмж, 4949 нь орлогын баталгаа авсан.

Цахим холбоос[засварлах | кодоор засварлах]

 Commons: Умм-аль-Фахм – Викимедиа дуу дүрсний сан
 Wikivoyage: Умм-аль-Фахм – Аяллын хөтөч
  1. Population in the Localities 2019 (XLS). Israel Central Bureau of Statistics.
  2. Palmer, 1881, p.154