Харчин

Чөлөөт нэвтэрхий толь — Википедиагаас
Jump to navigation Jump to search
Харчин
Өнөөгийн байдал
Нутаг оронБүгд — тоо тодорхойгүй. Үүнээс:
Flag of the People's Republic of China.svg Хятад (БНХАУ) — тоо тодорхойгүй
Монгол улс Монгол (МУ) — 152 (2010)[1]
Хэл аялгууМонгол хэл (дорнод аялгуу)
Бичиг үсэгХудам монгол үсэгт монгол бичиг
ШүтлэгDharma Wheel.svg Буддын шашны буяны ёс (шарын шашин),
Тэнгэр газраа аргадах ухаан, шүтлэггүй зан
Төрөл холбоо
Ойр төрөлХорчин зэрэг бусад Монгол үндэстэн
Хэл угсааМонгол угсаатан (Монгол төрлийн хэлтэн)

ХарчинМонгол үндэстний нэгэн ястны нэр.[2] Юан улсын үед хааны ундааны хар айраг нийлүүлэгсэдийг "харчин" хэмээн нэрлэжээ. Хар айраг гэдэг нь тусгай аргаар ямар ч хольцгүй, дан ганц сүүгээр исгэсэн онц сайн чанарын айраг юм. Бас Харчин гэдэг нь харц (эгэл ард, хар түрүүтэн) гэсэн үгээс гаралтай хэмээн зарим эрдэмтэд тайлбарласан байдаг. Харчин аймгийн дунд бас Асуд, Кипшак мэтийн сартуул иргэд ихэр холилдсон байдаг.


Батмөнх даян хааны үед[засварлах | edit source]

Батмөнх даян хааны үед Монгол аймгийн зургаан түмэн хувааснаар баруун гурван түмний нэг Юншээбү түмэнд Харчин аймаг багтагдсан байдаг.

Алдартай хүмүүс[засварлах | edit source]

  • Харчин гүн Баянтөмөрийн Хайсан (Богд хаант Монгол Улсын улсад туслагч гүн, Тусгаар тогтнолын гармагай зүтгэлтэн)
  • Шударга баатар Баавуужав (Богд хаант Монгол улсын цэргийн зүтгэлтэн)
  • Гүүш Лувсанданзан (Алтан товч)
  • Бямбын Ринчин

Холбоотой утга[засварлах | edit source]

Эх сурвалж[засварлах | edit source]